Tan lonxe da miña terra, canto a voto de menos! Ainda
disfrutando de todas as cousas boas que me estan a pasar aqui, non podo evitar
acadarme de todas as cousas que deixo atras; aqueles cheiros a herba e a choiva
tras unha boa xeada, os cantos dos paxaros cada maña ao despertarse, eses
montes, eses rios, a sua xente! Porque nada e comparable coa Galiza que deixei
atras fara case tres meses, nin os propios Estados Unidos. Porque agora e cando
un se decata do verdadeiro sentimento dun galego cara a sua terra, esa morriña
que non te deixa vivir, ese sentimento de pena e añoranza que esta no corazon e
que non sae, que te lembra cada dia de onde proves.
