Morriña

Tan lonxe da miña terra, canto a voto de menos! Ainda disfrutando de todas as cousas boas que me estan a pasar aqui, non podo evitar acadarme de todas as cousas que deixo atras; aqueles cheiros a herba e a choiva tras unha boa xeada, os cantos dos paxaros cada maña ao despertarse, eses montes, eses rios, a sua xente! Porque nada e comparable coa Galiza que deixei atras fara case tres meses, nin os propios Estados Unidos. Porque agora e cando un se decata do verdadeiro sentimento dun galego cara a sua terra, esa morriña que non te deixa vivir, ese sentimento de pena e añoranza que esta no corazon e que non sae, que te lembra cada dia de onde proves.